Het ware gezicht.

De tijd sluit als het ware zijn handen over je gezicht en
tast niet ziende naar de diepere sporen van patronen die in je leven geslopen
zijn.

Geluk trekt net zo diepe groeven in je gelaat als verdriet
plaats krijgt in het licht van je ogen.

De tijd onthult een monument en bepaalt de sfeer van ‘zijn’,
de essentie van bestaan.

In een oogopslag heb ik meer informatie verwerkt dan mijn
hersenen bij kunnen benen en puur op intuïtie schat ik de mens tegenover me in.
Ken ik hem op waarden welke voor mij verder onduidelijk zijn.

Eeuwen genetische sporen in mijn bloed en de cultuur van
omgeving bepalen, wie ik zie.

Wat nu, als een ander mijn gezicht aftast in onbezonnen
jeugdigheid en een plaats zoekt tussen de rimpels van mijn bestaan.

 http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=27898115&server=vimeo.com&show_title=0&show_byline=0&show_portrait=0&color=00adef&fullscreen=1&autoplay=0&loop=0

JOAN from Anki Raemaekers on Vimeo.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s