Voeding en autistische kenmerken. De psyche kan anders gevormd.

Het heeft met elkaar te maken is middels experimenten met muizen vast komen staan. Ook heeft het te maken met darmproblemen, die mensen met autistische kenmerken schijnbaar ook veelvuldig hebben. Zou trouwens bij ADHD ook spelen.Love systems and labeling 001

Ook speelt ons afweersysteem, centraal zenuwstelsel en receptoren in de hersenen in belangrijke mate een rol.

Nu zijn er natuurlijk al honderden pagina’s gevuld met aanwijzingen dat voeding met ons psychisch welzijn te maken heeft. En er komen ook steeds concretere uitspraken over wat wel en wat niet in welk specifiek geval. Want dat staat natuurlijk buiten kijf er is geen probaat middel voor het algemeen.

En dat is ook onmogelijk want we zijn wel een beetje hetzelfde maar toch ook weer significant anders dan anderen. Maar het veronderstelt dan wel dat een ieder voor zich aan het experimenteren moet.

Dit is ook actueel in de psychiatrische diagnostiek waar steeds meer psychiaters pleiten voor op maat gesneden beoordeling en afweging. Niet iedereen langs dezelfde lat dus. En ook hier ‘meer zelfinzicht door training’.Angst 001

De tegenwoordige tendensen gaan als ze werkelijk een doorbraak beleven een totale aardverschuiving plaats doen vinden. Want dan veranderen de kaders van onze systemen toch ernstig van vorm. Hoewel als je goed waarneemt is dit al op grote schaal in aanzet bezig. Toch gaat het uiterst traag allemaal. Dat voeding en geestelijk welbevinden met elkaar te maken hebben is al meer dan 20 jaar bekend. In Amerika hebben ze hier talloze bewijzen voor gevonden en toch rent Europa nog steeds die kant uit.

En dat is nu net zo verwonderlijk, ondanks alle geklaag over ‘het systeem’ dat niet deugt, komt er alleen maar meer systeem. Ligt veel kennis verspreid en komt maar niet bij elkaar. Zijn er veel roependen in de woestijn en voelen steeds meer mensen zich machteloos.

Zijn er steeds meer mensen die ‘zin’ zoeken in hun leven en wat voeding betreft zitten we steeds minder met elkaar aan tafel. Wij wezens die zo afhankelijk zijn van sociaal contact.

Er zijn er trouwens ook steeds meer die geen fatsoenlijk eten kunnen kopen, die onvoldoende kennis bezitten en nauwelijks aan culturele uitjes mee kunnen doen.

Wat de mens streeft verlichting na! Met al onze intelligentie en noviteiten schijnt het toch heel moeilijk te zijn om voor iedereen menswaardig leven te creëren. En nog moeilijker is het om de juiste sturing aan te brengen tegen een redelijke prijs.

Vlucht, vecht en verwonder 001We kunnen dus uiteindelijk onze lichamen maar niet in dezelfde directie krijgen als onze Geesten. Zou dit ook niet met ‘voeding en Kunst’ van leven te maken hebben.

Alle twee disciplines in overvloed aanwezig maar helaas door de politiek nog steeds niet aangemerkt als van groot economisch belang. En daardoor ook niet hogelijk gewaardeerd, zodat kwantiteit steeds meer kwaliteit vervangt.

Duurder kunnen we het niet maken, wel ondoordachter.

 

 

 

Van abstractie naar detail en omgekeerd. De constructie ontmanteld.

Een persoonlijke zoektocht die nu ten einde is gekomen en dringend afsluiting behoeft zodat ik eindelijk kan gaan doen waar ik voor hier ben.Basisschool Keent

Mezelf verwonderen en amuseren.

Het is de tweede natuur van een aangeboren en gecultiveerde houding. De houding van de filosoof, de beschouwer, de denker.

De houding van de analyticus die het grote geheel wil plaatsen. Wil begrijpen het waarom? Met de tragiek van de eeuwige zoeker. Want dat is het gevaar. Want zoeken naar wat is, brengt je bij het reeds gekende. Je hoeft alleen maar waar te nemen, om te weten dat de huidige ervaring alles is wat je kunt kennen. Niet meer, niet minder.

Dit klinkt behoorlijk zen en in veel oren zal het ook een gevoel van ‘destiny’ oproepen. Van het niet kunnen ontkomen aan de toevalligheid van omstandigheden, tijd, plaats en mensen. ‘Destiny’ is zowel bestemming als vertrouwen. Je bent al daar dus waar je hoort te zijn.mozac3afk-schildering-bsk-rood

Het is even een bittere pil als je na 56 jaar zoeken uitloopt bij je hoogstpersoonlijk eigen droomkasteel. Maar van de andere kant kun je vervolgens wel een heleboel opgelegde verplichtingen los gaan laten. Het is niet de eindbestemming en niet de tocht die verheffend werkt, maar de eigen perceptie van die tocht en die bestemming.

Want in dit ondermaanse is het onmogelijk zich aan de eigen ervaring te onttrekken. Alleen het perspectief van waarneming ontsluit een ander landschap.

En de Kunst om het te willen zien en ervaren.

Kortom vanaf nu kan ik de sluizen open zetten en de figuratie weer omarmen. Want na deze lezing op 3 juni a.s. bij Galerie Weert is het tijd om kleur te bekennen, om gewoon mijn gevoel te volgen, wat nu eenmaal mensen eigen is. Niet dat ik het minimalisme helemaal zal verlaten, want essentie opgraven zit nu eenmaal in mijn bloed. Evenals kritisch fileren, beoordelen en duiden.

Maar ‘ons menselijk falen’ vraagt uiteindelijk toch meer om compassie, medeleven en humor. Om de dagelijkse waanzin van ingebeelde systemen en waarheden te kunnen plaatsen. Vergankelijke gedachten

Ik nodig U dan ook graag uit om even kennis te maken met mijn lange tocht langs onze gezamenlijke illusie. De drogreden van één bestaande waarheid, want die is er niet.

Er is alleen Uw eigen waarheid.

Lezing en achtergronden van werk Anki Raemaekers op dinsdag 3 juni a.s. bij Galerie Weert, Biest 76, 6001 AS te Weert. Graag aanmelden op ankie@galerieweert.nl o.v.v. Lezing + ‘datum’ zie ook http://www.galerieWeert.nl
Entree is 5 euro incluis koffie en thee.

Graag tot ziens, U bent van harte welkom.

Chineese uitwisseling Art Spectrum in Weert laat je toch ook weer met andere ogen de eigen cultuur bekijken.

Het was een enerverende week maar ook een zeer leerzame. Met name de eigen geconditioneerde blik waarmee we andere culturen binnenhalen.P1030246

Dit is toch echt een aandachtspunt want het is ook een cliché matige blik die op sommige momenten ook erg bevooroordeeld is. Indien je goed observeert kun je na enkele dagen toch iets aflezen van wat wij eigenlijk als tamelijk stoïcijnse gelaatsuitdrukkingen  ervaren.

De taal is overigens echt niet te volgen. Zelfs na een week komt er nog steeds geen bekende klank langs en bij het tolken overvalt je telkens het idee dat er ofwel een half boek aan toegevoegd is, ofwel dat het merendeel weg is gelaten. Ze spreken naar mijn indruk wel erg bloemrijk met een romantische lading en ongelooflijk formeel.

Het wereldbeeld vanuit hun (deze delegatie) perceptie van Kunst en literatuur is allereerst gericht op perfectie, ambachtelijkheid en schoonheid. Indien er wetenschap om de hoek komt kijken is er hoge achting. Dit is voornamelijk alleen al te danken aan het feit dat bijvoorbeeld een literatuurwetenschapper meer dan 80.000 symbolen moet kennen om deze hoogstaande kunst te kunnen bedrijven. De kalligrafie staat op dit niveau dan ook op eenzame hoogte, want ter vergelijk; om de krant globaal te kunnen lezen moet je zo’n 3000 tekens beheersen. Wat voor ons nog een onvoorstelbaar grote hoeveelheid is.

Ik heb nader kennis mogen maken met Mr. Dong Xuehua. Deze kunstenaar – in onze ogen ambachtsman – maakt Zhontai Baboo fluiten in een opeenvolging van generaties. Dit is een gebruikelijke vorm van overlevering binnen hun provincie. Hij is dan ook in het bezit van een bamboeplantage. De streek waar hij vanaf komt produceert de beste bamboe voor deze fluiten. Daar is ook een fabriek gevestigd die hier massa productie maakt. Hij noemt het machinaal, maar in de documentaire die ik gezien heb is het toch verdacht veel handwerk. Hij heeft speciaal voor mij en Rob Kars een fluit gemaakt van de bamboe uit Robs tuin.P1030292 En onder gereedschap technische begrippen erbarmelijke omstandigheden in de garage van mijn 85 jarige vader. Dus met dat vakmanschap zit het meer dan goed.

Verder heeft hij een atelier in Beijing dat verbonden is aan de Kunstacademie daar. Hier vervaardigd hij fluiten op maat voor de zeer hoogstaande fluitkunst daar.

En daar maakten we een eerste fout. Een maker van fluiten is nog geen muzikant op fluit. Nadrukkelijk bleef hij dit dan ook herhalen, maar op verzoek heeft hij uiteraard nog vaak moeten fluiten. Pas na het nodige terugtrekken op zijn hotelkamer om te oefenen en een bezoek aan onze WeertFM studio.WeertFM studio Waar hij de opname maar niks vond en erg nerveus was. Begon ik te beseffen dat het werkelijk niet leuk voor hem was maar uit beleefdheid leverde hij toch een sterk staaltje fluitkunst. Nu op dit moment kan ik het nog meer waarderen want met hun gevoel voor perfectie moet het werkelijk spitsroeden lopen zijn om muziek te produceren waar je eigenlijk niet achter staat. Ik heb een fotodocument gemaakt van het maken van de ‘Nederlandse bamboe fluit ‘die ik in een volgend blog zal publiceren.

Wenjun dame helemaal linksOok heb ik kennis gemaakt met Wenjun, roepnaam Wendy. Klinkt erg vreemd deze naam bij een Chinese dame, maar de Chinese versie is voor ons niet uit te spreken. Tolk en inmiddels 13 jaar in Nederland. Het cliché van de hardwerkende Aziaat is eigenlijk wel bevestigd. Wendy spreekt erg goed Nederlands en gaat nog steeds trouw twee avonden in Hamont naar les voor een hogere perfectie graad.   Haar Nederlandse man mag dadelijk met de 10 maanden oude zoon naar Chinese les. Even afwachten wie het sneller onder de knie zal krijgen. Deze zeer vlotte  en ambitieuze dame heeft me inhoudelijk veel verteld over de verhalen die in de fluitkunst ten grondslag liggen aan de muziekstukken.

Ook hier met name sprookjesachtige verhalen zoals bijvoorbeeld een variant van ons Romeo en Julia verhaal maar dan niet met zo’n afschuwelijk einde. Ik moet nu nog glimlachten als ik aan haar gezichtsuitdrukking denk, ‘erg zuur’. Nee, in dit verhaal gaan de geliefden Liang Shan Bo en Zhu Ying Tai wel dood maar worden herboren als twee vlinders en voor eeuwig fladderen ze over de weidse landschappen en bloemenvelden in Chinees vrije natuur. Lelijke verhalen kennen ze eigenlijk niet en ook geen boosaardige figuratie.P1030259

De natuur is een belangrijk gegeven binnen de Chinese cultuur en wij verbinden er graag het woord Zen aan. Nou dat is erg misplaatst. Zeker onze vrije interpretatie van de omgang met Boeddha beelden. In hun ogen pure heiligheidsschennis. Een Boeddha verdient een rustige, serene en gewijde kamer alleen voor hem. Dient – in tegenstelling tot wat ik laatst hoorde – wel altijd hoger te staan dan jijzelf. En indien dit niet zo in te richten is kun je ’t beter laten want als ‘tuin object’ is het pure belediging en afroepen van ongeluk. Eigenlijk hebben ze niet veel met Godsdienst en ze gaan dan ook weinig naar de tempel.

In de vrije tijd! Schijnbaar toch een wat  vreemd begrip spelen ze graag kaart en kijken televisie. Op de vraag of ze graag gokken, werd er toch een beetje besmuikt gekeken.

Maar wat ze uitzonderlijk graag doen is shoppen. Het leven in China is erg  duur en merkartikelen onbetaalbaar. Een huis is ook maar voor weinigen weggelegd, de meesten moeten zich met een klein appartement behelpen en de smog in de grote steden schijnt werkelijk zo ernstig te zijn. De schone lucht hier in het Weertse was  dan ook het eerste wat hen opviel.Chinese uitwisseling cadeautje 001 Niet voor niets groenste stad van Europa dus.

Nu zijn ze al weer hoog en breed in China samen met de cadeautjes die we als 6 kunstenaars voor hen hebben gemaakt. Hiernaast mijn bijdrage en het uiteindelijke Kunstwerk daar is het nog even wachten op, want dat is het volgende traject.

Eigenlijk is er nog veel te vertellen maar dat zal ik samen met de foto documentaire doen. Evenals de reactie op mijn Kunst, wat wel even slikken was.

 

KunstinbeeldKunstinWeertKunstINkijkbeeldinKunstWeertinbeeld.

Ja wie weet ’t nu nog. Is het nu Kijk IN Kunst, Kunst in Weert, Weert in Kunst, Beeld in Kunst, Kunst in kijk, Weert in beeld. Kunst in beeld in Weert of Weert, beeld in Kunst.The impossible being of.

Is het haast lachwekkend te noemen of krijgt het trekken van een ziekte.

Want wat is nu Kunst met ons in Weert. Eén ons Kunst in Weert?

Honderd gram, is dat niet het verschil met wat er over blijft. Juist, lichaam minus ziel.

‘Don’t be so smart’ zult U denken, want het gaat toch over ‘dat wat ik mooi vind’.

En juist daar wringt de schoen, ‘want het gaat dus absoluut niet over wat IK mooi vind’.

Het gaat over essentie, over ziel en iets meer dan een schilderijtje boven de bank.

Het gaat over innovatie, creatieve kracht, verbinding, schepping, veelzijdigheid en intrinsieke waarde. Om maar eens wat termen uit de economie te jatten.

En het gaat over kwaliteit die genoeg diepgang heeft verkregen, om net dat verschil te maken.

KunstINkijkinbeeldKunstinweertBeeldinKIJKWeertinBEELDinKunstinKIJKinKunstinWeert.

De waarheid van het ei.

Eerlijk gezegd vraag ik me af waar het gezonde boerenverstand gebleven is. Verteerd onder het juk van de industrie, het grote geld, de enorme vraatzucht en de incompetentie om te beseffen dat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten.

De chemische manipulatie van zowat alles om ons heen heeft het brein schijnbaar gericht op maar een punt. ‘Ik neem waar dus ik ben waarheid en heb recht op deze waarheid’. En als het niet bevalt dan sterf maar want ik heb niemand nodig.

Ik bezit het onroerend goed, deel de contracten uit en bepaal wat er verkocht mag worden. Dat er andere waarheden zijn is totaal irrelevant en dat de onderkant van de markt andere wegen moet zien ook. Want mijn klant is geen koning, dat ben ik.

En dat zal ik laten voelen ook, liever geen verkoop dan anderen ruimte gunnen en liever leegstand dan ook maar een cent inleveren.

Daarmee vestig en bevestig ik de oude orde, want echte vernieuwing brengt me te dicht bij die andere mens. En zou wel eens het geloof in me los kunnen maken dat ik dat ook ben.

De waarheid van het ei.