Voeding en autistische kenmerken. De psyche kan anders gevormd.

Het heeft met elkaar te maken is middels experimenten met muizen vast komen staan. Ook heeft het te maken met darmproblemen, die mensen met autistische kenmerken schijnbaar ook veelvuldig hebben. Zou trouwens bij ADHD ook spelen.Love systems and labeling 001

Ook speelt ons afweersysteem, centraal zenuwstelsel en receptoren in de hersenen in belangrijke mate een rol.

Nu zijn er natuurlijk al honderden pagina’s gevuld met aanwijzingen dat voeding met ons psychisch welzijn te maken heeft. En er komen ook steeds concretere uitspraken over wat wel en wat niet in welk specifiek geval. Want dat staat natuurlijk buiten kijf er is geen probaat middel voor het algemeen.

En dat is ook onmogelijk want we zijn wel een beetje hetzelfde maar toch ook weer significant anders dan anderen. Maar het veronderstelt dan wel dat een ieder voor zich aan het experimenteren moet.

Dit is ook actueel in de psychiatrische diagnostiek waar steeds meer psychiaters pleiten voor op maat gesneden beoordeling en afweging. Niet iedereen langs dezelfde lat dus. En ook hier ‘meer zelfinzicht door training’.Angst 001

De tegenwoordige tendensen gaan als ze werkelijk een doorbraak beleven een totale aardverschuiving plaats doen vinden. Want dan veranderen de kaders van onze systemen toch ernstig van vorm. Hoewel als je goed waarneemt is dit al op grote schaal in aanzet bezig. Toch gaat het uiterst traag allemaal. Dat voeding en geestelijk welbevinden met elkaar te maken hebben is al meer dan 20 jaar bekend. In Amerika hebben ze hier talloze bewijzen voor gevonden en toch rent Europa nog steeds die kant uit.

En dat is nu net zo verwonderlijk, ondanks alle geklaag over ‘het systeem’ dat niet deugt, komt er alleen maar meer systeem. Ligt veel kennis verspreid en komt maar niet bij elkaar. Zijn er veel roependen in de woestijn en voelen steeds meer mensen zich machteloos.

Zijn er steeds meer mensen die ‘zin’ zoeken in hun leven en wat voeding betreft zitten we steeds minder met elkaar aan tafel. Wij wezens die zo afhankelijk zijn van sociaal contact.

Er zijn er trouwens ook steeds meer die geen fatsoenlijk eten kunnen kopen, die onvoldoende kennis bezitten en nauwelijks aan culturele uitjes mee kunnen doen.

Wat de mens streeft verlichting na! Met al onze intelligentie en noviteiten schijnt het toch heel moeilijk te zijn om voor iedereen menswaardig leven te creëren. En nog moeilijker is het om de juiste sturing aan te brengen tegen een redelijke prijs.

Vlucht, vecht en verwonder 001We kunnen dus uiteindelijk onze lichamen maar niet in dezelfde directie krijgen als onze Geesten. Zou dit ook niet met ‘voeding en Kunst’ van leven te maken hebben.

Alle twee disciplines in overvloed aanwezig maar helaas door de politiek nog steeds niet aangemerkt als van groot economisch belang. En daardoor ook niet hogelijk gewaardeerd, zodat kwantiteit steeds meer kwaliteit vervangt.

Duurder kunnen we het niet maken, wel ondoordachter.

 

 

 

Advertenties

Het lichaam heeft zo zijn eigen oplossingen en de geest ook, geef het tijd.

Ik las deze week een artikel wat me toch wel bezig houdt. Zeker omdat ik het fenomeen van dichtbij kan observeren. Sterker het heeft een groot gedeelte van mijn leven gekleurd en door het lot en de genen maak ik het nog steeds van dichtbij mee.

Het gaat over de mens en zijn worsteling met zijn geest. En dan met name wanneer het mis begint te lopen.

In het artikel stelde een psychiater dat men tegenwoordig te snel naar medicatie reikt, teveel experimenteert en te weinig aandacht heeft voor de inhoud van ‘het systeem’ wat men tracht te repareren. De mens zelf en de antwoorden die zijn lichaam en geest al formuleren.

Want daar zou wat meer op gelet moeten worden, die inhoud die namelijk zelf al verwoede pogingen doet om de zaak recht te trekken. Het lichaam wat al antwoorden tracht te formuleren voor het probleem door symptomen op te hoesten die de speurtocht in de goede richting kunnen drijven. De geest die probeert te vertalen wat het conflict is, door let wel, vaak zeer eigenaardige vondsten om de druk van de ketel te halen. En het getroffen individu om zijn hele hebben en houden in een andere samenstelling in een zelfde pakketje te wringen.

En dat is eigenlijk wat ik na een jarenlange speurtocht naar wat de werkelijkheid omvat moet beamen. Een psychiatrisch ziektebeeld is meer dan die mens alleen, het is een antwoord op een probleem. Een probleem waar op dat moment geen oplossing voor is maar wat in de loop van de tijd wel hanteerbaar kan worden in de context waarin men leeft. Men kan alleen trachten te begrijpen wat het probleem is en waarom lichaam en geest dit antwoord gevonden hebben.

Men zou zich dus meer tijd, geduld en aandacht moeten nemen. En minder snel de zaak met chemische middelen moeten dempen. Want dan is er wel ogenschijnlijke aanpassing aan het probleem maar geen oplossing. Dit resulteert dan maar al te vaak in een lethargische staat van zijn en een moedeloze schikking in het lot.

Zelf denk ik wel eens dat er meer scholing zou moeten komen over karakters en hoe hier het beste mee om te gaan. In relaties is dit immers een terugkerend thema en juist het trachten te wringen in een hokje roept onwillekeurig een conflict op. Met alle desastreuze gevolgen van dien. Niet alleen voor die mens maar voor zijn gehele omgeving.

Een mens is namelijk meer dan zijn genen en herseninhoud alleen. Hij is een complex geheel in een complexe omgeving in voortdurende staat van verandering. En hij KAN leren hier mee om te gaan.

 

 

Geen psychiater beschikbaar, dus laat die mensen maar slikken!

Bij alle innovatie en vooruitgang in de zorg is het toch nog steeds aanmodderen schijnbaar. En laat daar juist de  kwetsbaren de gevolgen van krijgen.

Ik heb het hier over de psychiatrische zorg. Niet alleen moeten deze patienten hun ziekte vaak met aanmerkelijk lijden dragen, ze mogen er ook nog aanmerkelijk aan bijdragen. In eerste instantie is er natuurlijk de eigen bijdrage, maar indien er geen psychiater beschikbaar  is en men toch wil uitwijken naar een plaats waar deze wel nog existeert. Dan mag men opnieuw 200,00 Euro inleggen.

Niemand heeft er schijnbaar problemen mee als schizofrene patiënten maar niet ingesteld raken op medicijnen omdat er steeds wisseling van de wacht is. Elke wisseling ook nog een andere visie en dan maandenlang doorslikken van kalmerende tabletten – terwijl deze verslaving in de hand werken – met een in en in triest resultaat. Daarnaast natuurlijk nog allerlei anti psychotica, downers en peppers. Is dit nu werkelijk nodig al die pillen, er zijn toch ook al meer en andere methoden.

Waarom is de mensheid toch zo onverschillig aan het worden. Het is ronduit zorgwekkend dat er straks weer talloze mensen op straat verzeild raken met zware problematiek, die met een beetje meer zorg voorkomen had kunnen worden.

Daarnaast is het zo dat uit verschillende onderzoeken blijkt dat onze voeding van grote invloed is op psychisch beleven, waarom wordt hier niet meer over bekend gemaakt? Daarnaast is er in tegenstelling tot kleine dorpen en steden in grote steden veel meer expertise beschikbaar, waar niet op gewezen wordt. ‘Laten we vooral de mensheid niet te mondig maken’, lijkt het wel.

Overal wordt zeer snel de weegschaal ter hand genomen en van alles en nog wat breed uitgemeten, alleen het valt me op dat de minder weerbare mensen steeds meer de dupe worden van onze naar uitbuiting neigende maatschappij.